online
Tadeusz Kościuszko – Człowiek Idei
![Przysięga Tadeusza Kościuszki na Rynku Krakowskim](/uploads/thumbs/2023-07/64b640c021d8d418501160.png)
Tadeusz Kościuszko od czasów młodości hołdował ideom wolności, republikanizmu, sprawiedliwości, którym pozostał wierny przez całe życie. Ekspozycja przybliża sylwetkę wielkiego Polaka, obywatela Francji, Ameryki i Europy, ale także człowieka idei i działania, który służbie wolności poświęcił całe życie. Wystawa „Tadeusz Kościuszko – Człowiek Idei" została przygotowana w ramach projektu Google Arts & Culture.
Najważniejsze informacje
01. Gdzie?
Google Arts & Culture
02. Kurator wystawy
Scenariusz wystawy: Wojciech Kalwat Tłumaczenie na język angielski: Ambasada Stanów Zjednoczonych Ameryki w Warszawie Adaptacja do formatu wystawy cyfrowej: Paweł Kozioł
Najczystszy syn wolności
W czasach, gdy większość państw europejskich stanowiły monarchie, Kościuszko deklarował się jako republikanin. Wówczas oznaczało to przede wszystkim przywiązanie do zasad konstytucyjnych rządów oraz do równości wobec prawa. Kościuszko zwracał również uwagę żarliwością wyznawanych poglądów. „To najczystszy syn wolności, jakiegokolwiek spotkałem, i to takiej wolności, która należy się wszystkim, a nie jedynie garstce bogaczy” – pisał w 1798 roku Thomas Jefferson, w przyszłości trzeci prezydent Stanów Zjednoczonych.
Konfederacja
Kościuszko opuścił kraj w październiku 1769, udając się do Paryża w charakterze królewskiego stypendysty. Stało się to podczas konfederacji barskiej – zbrojnego wystąpienia części szlachty przeciwko rosyjskiej dominacji i uległemu wobec carycy królowi. Ruch ten łączył niewątpliwy patriotyzm z niechęcią do reform. Kilkuletnie walki konfederatów z wojskami królewskimi i wspierającymi je oddziałami rosyjskimi umożliwiły ościennym mocarstwom otwartą ingerencję w wewnętrzne sprawy Rzeczpospolitej, a w końcu stały się pretekstem do pierwszego rozbioru Rzeczypospolitej, którego w 1772 roku dokonały Rosja, Prusy i Austria. Caryca Katarzyna II stała się również gwarantką podstawowych zasad ustrojowych państwa, co miało utrudnić próby reform w następnych latach.